Cele

Nowe Otwarcie Uniwersytetu – to inicjatywa studentów, doktorantów i pracowników naukowych na rzecz rozwoju kultury akademickiej. Została powołana na początku 2011 roku w odpowiedzi na wprowadzaną w Polsce reformę nauki i szkolnictwa wyższego. Podejmuje aktywność badawczą, teoretyczną i edukacyjną. W ramach cyklicznych spotkań, dyskusji i wydarzeń artystycznych buduje środowisko osób żywo zainteresowanych problematyką przemian uniwersytetu.

-Zajmujemy się refleksją nad miejscem uniwersytetu w kulturze i w społeczeństwie. Poruszamy nieobecne w przestrzeni publicznej problemy. Staramy się ulokować polskie dyskusje o akademii w kontekście przemian globalnych i europejskich. Zależy nam na wprowadzaniu do publicznej debaty wyników badań i analiz wyspecjalizowanych dyscyplin, w których powstaje wiedza na temat edukacji i systemu nauki.

-Chcemy, żeby rosnące oczekiwania społeczne wobec uniwersytetów – nie tylko te dotyczące rozwoju technologicznego i gospodarczego, ale także te związane z kształtowaniem społeczeństwa obywatelskiego, krytycznego myślenia, partycypacji w demokracji i dbałości o kulturę duchową – znalazły odzwierciedlenie w długoterminowej polityce edukacyjnej i naukowej oraz w adekwatnym finansowaniu jednostek naukowych.

-Pracujemy na rzecz demokratyzacji życia akademickiego – zwiększenia wpływu studentów, doktorantów i młodych pracowników na życie i przyszłość uczelni, ich dostępu do informacji i głosu w kluczowych dla uczelni sprawach, w tym dotyczących finansów i programów nauczania. Upowszechniamy myślenie o uniwersytecie w kategoriach dobra wspólnego.

-Chcemy jak najszerszego dostępu do kształcenia najwyższej jakości także dla grup nieuprzywilejowanych społecznie. Uważamy, że umasowienie kształcenia wyższego, jakie nastąpiło w ostatnich dziesięcioleciach, jest największym wyzwaniem dla polskich uczelni. Jednak odpowiedzią na to wyzwanie nie może być obniżanie poziomu nauczania – ale taka organizacja systemu edukacji na wszystkich szczeblach, która zminimalizuje efekty różnic w poziomie kapitału kulturowego i ekonomicznego uczniów i studentów. Nie będzie to możliwe bez istotnych inwestycji w dydaktykę i dydaktyków.

-Uważamy, że współczesny uniwersytet, przywiązując coraz większe znaczenie do specjalizacji zawodowej i urynkowienia wiedzy, przestaje sprzyjać rozwojowi wszechstronnego, humanistycznego i obywatelskiego wykształcenia.

-Jesteśmy przeciw traktowaniu akademii jako sfery służebnej wobec rynku pracy i biznesu: podporządkowywaniu badań doraźnym potrzebom rynkowym kosztem badań podstawowych i wolnych poszukiwań akademickich; traktowaniu programów nauczania jako narzędzi kształtowania odpowiadającej lokalnym przedsiębiorstwom podaży pracy; rozwiązywaniu spraw akademii przy zastosowaniu logiki standaryzacji, konkurencyjności, czy kalkulacji krótkoterminowej efektywności ekonomicznej.

-Sprzeciwiamy się wycofywaniu się państwa z finansowej odpowiedzialności za naukę i szkolnictwo wyższe oraz obciążaniu tą odpowiedzialnością jednostek i rodzin.

-Jesteśmy przeciw akademii hierarchicznej, paternalistycznej, patriarchalnej, scentralizowanej, nieprzejrzystej i skąpo dozującej dostęp do swego wnętrza.

Zobacz także:

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s